يكي أز أصحاب كفت جون كفته لا يراني ومي داني كه أو ترامي بيند برسبيل بديهة كفت:
يا من يراني مُجرمًا … ولا أراه أخذًا
كم ذا أراه مُحسنًا … ولا يراني لائذًا
وهم فتوحات مي أردكه درسنه ست وثمانين وخمسمئة در مجلس ما حضر شد يكي أز علماكه بر مذهب فلاسفه دفتي وإثبات نبوت جنانكه مسلمانان كنند نكردي وإنكار خوارق عادات ومعجزات انبياء ﵈ كردي واتفاقًا فصل زمستان بودودر مجلس منقل آتش افروخته بودند آن فلسفي كفت كه عامة ميكو يندكه إبراهيم را ﵇ درآتش أند أختند ونسوخت واين محال است زيراكه آتش بالطبع محرق آست مر اجسام قابلة رابس بنيادتاويل كرد وكفت مراد بآتش مذكور در قرآن اتش غضب نمرود است و مراد بانداختن إبراهيم در آن آتش آنست كه آن غضب بروي واقع شد ومراد بآنكه آن آتش وي رانسوخت آنكه غضب رابروي نراند بجهت غلبه إبراهيم بروي بدليل وحجت جون فلسفي از كلام خود فارغ شد بعضي از حاضرات مجلس وظاهر انست كه شيخ بآن خودرامي خواهد كفت جه ميكوبي كه تر اصدق انجه خداي تعالي كفته است كه اتش را إبراهيم ﵇ برد وسلام كردانيد بنمائم ومقصود من أزين رفع انكاره معجزه إبراهيم است ﵇ نه إظهار كرامت خويش آن منكر كفت اين نميتواند بود كفت اين اتش كه درين منقل است همان آتش هست كه ميكويبي بالطبع محرق است كفت هست منقل رابرد اشت وأتشهار ادردا من منكر ريخت ومدتي بكذا شت وبدست خود هـ طرف مي كردانيد وجامه وي نسوخت بآظان آتش رادر منقل يخت، ومنكر راكفت