آورده بوده اند وميخواسته اندكه بمقامات حضرت خواجه بزركَالحاق كنند، ليكن ميسر نشده است وبعضي ازان اينست كه ازخط مبارك خواجه محمَّد بارسا قدس سره نقل افتاده برسم تيمن وتبرك درضمن بيست وهفت رشحه درين مجموع مذكور ومسطور ميشود.
رشحه أول: ميفر مودندكه: مقصود از رياضت نفى تعلقات جسمانيت است بكلى وتوجه كلى بعالم ارواح وعالم حقيقت؛ مقصود ازسلوك آنست كه بنده باختيار وكسب خود ازين تعلقات كه موانع راهند بكَذرد وهريك ازين تعلقات برخود عرضه كنداز هر كدام كَذرد علامات كه موانع راهند بكَذرد هريك ازين تعلقات برخود عرضه كنداز هر كدام كذرد علامت آن بود كه آن تعلق مانع نيست وغالب نيامده است، ودرهر كدام كه بازايستد وخاطر بآن بسته بيند بداندكه آن مانع راه أو شده است تدبير قطع آن كند، حضرت خواجه ما براي احتياط جون جامه نو بوشيدندي دراول كَفتندي كه: اين فلانست وعاريت وار بوشيدندي] (١).
رشحه دوم: ميفرمود ندكه: تعلق بمرشد اكَرجه بحقيقت غير است ودر آخر نفى بايدكرداما دراول سبب وصولست وتعلق ما سواياو رانفي كردن از لوازم است. اكتفينا (بهتين الرشحتين)(٢).
مات ﵀ يوم الإثنين، الثاني من رجب سنة اثنتين وثمانمئة، ودفن بقرية جغانيان، يزار ويتبرك به.